کاشانی ، در سینه ام جاودانی ، تا ابد ، تا همیشه...

اردیبهشت ۸۵ - مدرسه مرحوم دکتر مجتبی کاشانی در محله یکبنی بندرجاسک

دانش آموزان مدرسه دکتر کاشانی هر سال در چنین ایامی یاد او را گرامی دارند و برای شادی روحش صدها صلوات می فرستند.

ما هم یاد این خیر بزرگ ، مرحوم کاشانی را گرامی می داریم و امیدواریم مسئولین آموزش و پرورش شهرستان جاسک برای بزرگداشت خیرینی مانند: دکتر مجتبی کاشانی ، شرفا شرفایی و... که اینک جایشان در بین ما خالیست و خدمت بزرگی را به جاسک نمودند روزی را در تقویم آموزشی تعیین کنند تا نام نیکشان همیشه در اذهان باشد.

سعدیا  مرد نکونام  نمیرد هرگز مرده آن است که نامش به نکویی نبرند.

دوستان بزرگوار در شورای شهر جاسک در مورد مطلب (( زیتون جاسک )) به قلم آقای حیدر حیدری نژاد جوابیه ای را تنظیم کرده اند که با کمال میل در وبلاگ درج می کنم.

********************************************************************************************

جمعه صبح فاکسی از دفتر حیدر حیدری نژاد (شرکت خدمات مسافرتی و جهانگردی دوبال) به من رسید که بعد از مطالعه دلم نیامد ساده از این مطلب بگذرم و تصمیم گرفتم بعد از مسافرت در وبلاگ درج کنم.

********************************************************************************************

در سال 81 مادر مرده اي طرحي به استانداري ارائه نمود كه بر مبناي آن مجتمع تجاري بنام كارپل در جاسك بنيان گذاشته مي شد.

اين طراح مادر مرده فكر مي كرد با استفاده از نيروهاي كارآمد و خلاق بندر ، مي تواند اهدافي را دنبال كند كه نتايجي قابل توجيه و مفيد فايده براي متحول ساختن آن سامان داشته باشد. از جمله عقيده داشت كه با استفاده از وام هاي خود اشتغالي و اشتغال زايي ميتوان وام گيرندگان را مجاب نمود تا با استفاده از اين فرصت مالك مغازه و غرفه اي در مجتمع فوق الذكر شوند و يا مثلا مددجويان تحت پوشش كميته امداد و بهزيستي در قالب طرح خودكفائي ، تسهيلات دريافتي خود را در اجراي اين طرح بكار گيرند و دست آخر آنان نيز صاحب ملك و مال و منالي شوند تا بعدا يا خود آبرومندانه اداره كننده كننده آن باشند و يا با واگذاري به مباشري امين ، توسط اين ملك زندگي خود را اداره نمايند و دست از گرفتن مستمري و جيره ماهيانه بشويند و ديگر اينكه طراح مجتمع كارپل در ذهنش براي آينده بندر آرزوهاي بسيار پرورانده بود كه از جمله آن تبديل مجتمع به بازوي بازار چه مرزي  و مقدمه اي براي تشكيل آن و ارائه بهترين كالاهاي صادراتي و البته وارداتي از اين طريق ، به بندرنشينان وامانده بود ، كه اين مي توانست بهانه اي باشد براي رونق و رواج كسب و كار و فعاليت بخش هاي مختلف اقتصادي اين بندر معجول الهويه؟!

در ابتدا طبق روال معمول مسئولين محترم با به به و چه چه وقت و زمان را ضايع كردند و دست آخر استانداري محترم ، طرح را از طرح و برنامه به فرمانداري شهرستان جاسك ارجاع نمودند و فرمانداري هم به شهرداري و شهرداري هم به شوراي شهر و...

البته طراح مادر مرده ما به اين نحوه برخورد مسئولين آشنايي داشتند و به همين خاطر به هر كجا لازم مي ديد نسخه اي از طرح را ارئه مي داد و در اين راه تلاش بسيار بكار بست و كفش ها پاره نمود و هيچ دستگاه ذيربطي را از قلم نيانداخت.

ابتدا طرح مجتمع تجاري كارپل بسيار جدي گرفته شد تا آنجا كه بعضي از اعضاي محترم شوراي دوم شهر جاسك طرح مذكور را به عنوان پشتوانه تبليغاتيشان پوستر كردند و كلي مانور دادند و نقشه مجتمع را بر پيشاني و ستاد خود چسپاندند و از اين طريق بهره ها بردند ، اما گويا در عمل مسئولين محترم و شهرداري شوراي شهر قبلي و فعلي اعتماد به نفسشان را نسبت به عملي شدن طرح توسط نيروهاي خودي و بومي و جاسكي از دست دادند و آن را باور نكردند!

آخرين حركت را براي اجراي اين طرح از سوي فرماندار سابق در تاريخ 3/12/85 انجام شد كه مردي فعال و روشن بين مي نمود و گويا اين يكي بچه هاي ما را باور داشت.

به همين دليل گروهي از نيروهاي جوان بندر را كه قرار بود تحت پوشش يك شركت تعاوني با مشاركت شهرداري ، مجتمع كارپل را علم كنند ، را تا دم در يكي از بانك ها رساند و بدين ترتيب توپ را به زمين آقاي شهردار و شوراي فعلي انداخت ، اما اخيراً گروهي ناگهان به جاسك وارد شدند كه به گفته بعضي ها كيف هايشان انباشته از انواع تراول چك بود و حساب بانكي اشان سنگين! گرد شهر چرخيدند و طرحي ديگر دادند ، و شورا و شهرداري جاسك كه تصور مي كردند به گنجي بي پايان دست يافته اند ، هول هولكي و با دستپاچگي بدنباشان راه افتادند و به فوريت آتش نشاني و ترابري شهرداري را تخريب كردند و به جاي ديگر انتقال دادند تا بهترين نقطه شهر را در اختيار اين حضرات تازه وارد قرار دهندو بدين ترتيب در مدت كوناهي قرارداد بسته شد و زمين واگذار گرديد تا زيتوني ديگر و صد البته با پول مشتريان و در لباس پيش فروش در جاسك سبز شود.

اول ارديبهشت ماه در تقويم ملي ايرانيان همزمان با سالروز تولد شيخ اجل سعدي شيرازي كه فرهنگوران او را به عنوان استاد سخن مي‌شناسند، يادروز سعدي نام گرفته است.
اول ارديبهشت ماه در تقويم ملي ايرانيان همزمان با سالروز تولد شيخ اجل سعدي شيرازي كه فرهنگوران او را به عنوان استاد سخن مي‌شناسند،يادروز سعدي نام گرفته است.
افزون بريك دهه است كه با مشاركت نهادها و ارگان‌هاي فرهنگي فارس، سعدي پژوهان و سعدي شناسان هر سال با اجتماع بر تربت استاد سخن سعدي شيرازي با نكوداشت ياداين پيام آور انسانيت به تبيين آرا و انديشه‌هاي شيخ اجل مي‌پردازند. 

براي آنكه بدانيم سعدي كيست؟ جايگاه اين شاعر گرانمايه در شعر و ادبيات پارسي كجاست و پرداختن به انديشه‌هاي استاد سخن تا چه ميزان به عنوان يك نياز امروزي محسوس است مروري كوتاه بر آنچه درباره افكار و آرا اين شاعر گرانمايه بيان شده است مي‌كنيم.

بسياري از دانشوران و سعدي شناسان توجه به آثار واخلاق سعدي و الهام گرفتن از شخصيت برجسته استادسخن را لازمه و ضرورت زندگي امروزي مي‌دانندو معتقدند:
توجه به آثار و انديشه‌هاي شيخ اجل موجب بازشناسي فرهنگ غني ايراني مي شود.
استاد زبان و ادبيات فارسي دانشگاه شيراز در اين‌باره گفت:جامعه ايراني بايد به اين موضوع بينديشد كه چگونه گذشته افتخارآميز هنر، فرهنگ و ادبيات ايراني را پاس دارد و محفوظ نگاه دارد. 

دكتر كاووس حسن لي، گستره تاثير فرهنگي و ادبي سعدي را جهاني دانست و افزود:اين گستره حتي سياستمداران ايران و جهان را نيز در برمي گيرد ازاين رو برگزاري برنامه‌هايي چون ياد روز شاعران پارسي گو مي‌تواند گامي مهم در جهت تبيين انديشه سعدي، حافظ و ساير شاعران بزرگ قلمداد گردد كه بايد از آن بهره كافي برد.

دكتر منصور رستگار فسايي پژوهشگر ، سعدي شناس و استاد دانشگاه نيز سعدي را شاعري با ابعاد جهاني و بين‌المللي توصيف كرد و گفت:سعدي دركنار ابعاد مختلف شخصيتي شاعري گرانمايه است و معناي زندگي ايراني را درابعاد بيروني و دروني مي‌توان از شخصيت سعدي الهام گرفت.يكي از ابعاد شخصيت سعدي توجه به درون و توجه به دل است كه اين بعد در روحيه ايراني نهفته است و مورد توجه قرارداد. 
دو كتاب پر مغز و ارزشمند سعدي بوستان و گلستان است ، گلستان و بوستان سعدي حاصل شناخت او از انسان است و اين دو اثر گرايش انساني دارد. 
استاد سخن در مرحله‌اي از زندگي به سير و سياحت در بيشتر كشورهاي اسلامي پرداخت، به بلخ و غزنه رفت، به گجرات در هندوستان سفر كرد و با تجربه برهمن‌هاي هند آشنا شد و در دهلي زبان هندي را فرا گرفت.

برای خواندن دنباله متن روی ادامه مطلب کلیک کنید.